De zaak betrof een Belgische ziekenverzorgster, wier klanten zonder uitzondering in Nederland wonen. Naar Nederlandse maatstaven drijft de ziekenverzorgster een onderneming.
De ziekenverzorgster heeft voor het jaar 2009 een VAR aangevraagd in Nederland. De belastinginspecteur was van oordeel dat de winst van de ziekenverzorgster niet aan Nederland toegerekend moest worden en heeft om die reden geweigerd een VAR-beschikking af te geven.
De rechtbank is echter van oordeel dat ook een niet-inwoner van Nederland, die geen Nederlandse winst geniet, recht heeft op een VAR. De rechtbank tekent daarbij aan dat door middel van de VAR formeel geen uitspraak wordt gedaan over de IB-positie van de aanvrager ervan, doch dat ze bedoeld is om zekerheid te bieden aan de opdrachtgevers van de aanvrager omtrent hun inhoudingsverplichtingen.
Het bovenstaande houdt in dat indien een Nederlands bedrijf zaken doet met buitenlandse zelfstandigen (ZZP-ers), van deze zelfstandigen gevraagd mag worden een (Nederlandse) VAR over te leggen.
Omgekeerd verdient het aanbeveling voor buitenlandse zelfstandigen (ZZP-ers) om bij de Nederlandse fiscus een VAR aan te vragen.
Uitspraak Rechtbank Breda: www.rechtspraak.nl/ljn.asp?ljn=BJ4743
< vorige terug volgende >
